Edebiyatın o dipsiz deryasında, hayallerin rengarenk kelebekler gibi uçuştuğu soyut gökyüzünün tam zıttı bir durak var: Müşahhas. Yani, ayaklarımızın yere bastığı o tanıdık zemin, elimizi uzatsak dokunabileceğimiz nesneler, varlığı tartışma götürmeyen olgular.

Müşahhaslık, artık o puslu rüya diyarından çıkış bileti, gözümüzle gördüğümüz, tenimizle hissettiğimiz somut dünyanın kapılarını ardına kadar açan anahtar. Hayallerin o sisli perdesini aralayan, gerçekliğin capcanlı portresini sunan bir davet. Soyutun o belirsiz labirentinde zihnimiz kaybolmaya meylettiğinde, müşahhas, berrak ışığıyla yolumuzu aydınlatan güvenilir bir fener gibi beliriyor.

Günlük Hayatta “Müşahhas” Olmak / Net ve Anlaşılır Olan

Hayatın karmaşası her geçen gün artarken, müşahhas bir konu, zihnimizde hemen net bir siluet kazanıyor. Tıpkı bir fotoğraf gibi, tüm detaylarıyla kolayca anlaşılır, kavranması basit bir gerçeklik sunuyor bize. Çünkü somut örneklerle konuşmak, soyut kavramların o karmaşık düğümlerinden kurtulup, meselenin özüne, tam kalbine inmek demek. Müşahhaslık, adeta soyut düşüncelerin, boş hayallerin, avuntuların o labirentinde kaybolmamızı engelleyen, her zaman işe yarayan bir pusula.

Hayaller evet, tıpkı bulutlar gibi uçar durur; ama müşahhas, o bulutların altında, her zaman güvenebileceğimiz sağlam bir temeldir. İşte bu hayat, gerçek ile hayalin, somut ile soyutun bitmek bilmeyen birleşimi değil midir zaten?

Mizahın Penceresinden Müşahhaslık: Soyutun Kaypak Zemini

Müşahhaslığı güncel bir mizahla........

© Fikir Kazanı