Gülistan Doku soruşturması, genç kadının ‘kaybolması’nın üzerinden 6 yılı aşkın zaman geçtikten sonra yeniden gündeme geldi ve alışılmadık bir hızla ilerleyerek gözle görülür bir tablo yarattı. Dosyada 6 yılda sağlanamayan ilerleme neredeyse 6 günde sağlanınca, soruşturma safahatına ilişkin bu kanal açıklığı da ilgi uyandırdı elbette. Daha açık söylemek gerekirse, şu soru haklı olarak gündeme geldi: Ne oldu da soruşturma, dönemin Tunceli Valisine varıncaya dek bazı yüksek bürokratlara kadar ulaşabildi?

Bir şerhi usanmadan vurgulamakta yarar var: Başta Gülistan Doku’nun ailesi ve sevenleri olmak üzere, bu konuyu dert etmiş tüm yurttaşların, dosyadaki hızlı ilerlemeden memnuniyet duyması son derece doğaldır. Dosya bir an önce çözüme kavuşturulmalı, çok ortaklı bir suç ile katledildiği anlaşılmakta olan Gülistan Doku’nun tüm failleri cezalandırılmalıdır. Tunceli Başsavcısı Ebru Cansu’nun, kısa sürede bu kadar mesafe kat edilmesinde büyük payının olduğu anlaşılmaktadır. Savcının, ailenin ve Dersim halkının güvenini kazanmış olması önemli…

Fakat adli süreçteki hızlanmada, zaten yıllar önce de aile ve kent halkı için ‘şüpheli’ –hatta ‘zanlı’– durumunda olan devlet görevlilerinin etrafındaki dokunulmazlık zırhının kalkmasının etkisi olduğu anlaşılıyor. Bugün tutuklanan Valiler, oğulları, korumaları falan zaten halkın indinde 6 yıldır baş şüpheliler arasındaydı. Tüm ‘faili meçhul’ vakalarında olduğu gibi, halk ve aile aslında büyük oranda fail tablosunu biliyor, ama devlet kasten oralı olmadığı için fail-ler ‘meçhul’ kalıyordu. Yeni savcının o şüphe tablosunun kalbine yönelebilmesi ya da yöneldikten sonra etkin ve hızlı sonuç alabilmesi, ona atfedilen gözü pekliğin yanı sıra devletin suçluların soruşturulmasına dair ambargoyu kaldırmasıyla da ilgili olmalı…  

O halde dosyanın hızlanması ve çözüme doğru ilerlemesi başlangıçtaki soruyu unutturmamalı. Nitekim o soru ve........

© Evrensel