Platon’dan bu yana alıntılarla…
Yeterli derecede eğitime sahip olmalısın ki çevrendeki insanları gereğinden büyük görmeyesin; fakat bilgeliği sağlayacak kadar da eğitimin olmalı ki onları küçük görmeyesin.
Popülist otoriter lider yaratma formüllerinde geçer: Önce halkı temsil ettiğini beyan ederek elitizme savaş aç, sonra eğitimi elitlik olarak kodla ve cehalet yayılımının hızını seyreyle.
Bunu modern dünya kitaplarının yazmasına gerek yok 2 bin 400 senelik öğreti, Platon söylemişti: “Demokrasi, bir eğitim işidir. Eğitimsiz kitlelerle demokrasiye geçilirse oligarşi olur. Devam edilirse demagoglar türer. Demagoglardan da diktatörler çıkar.”
Bunca yıldır en çok zarar gören sistemin eğitim olması tesadüf değil.
Ne demişti Montaigne: Eğitim görmüş halkı bir yöne sevk etmek kolay, sürüklemek güçtür; idare etmek kolay, köleleştirmek imkansızdır.
Hayat kalitemiz yeme, içme, barınma kadar insan ilişkileri açısından da oldukça düştü. Eğitim kalitesi insan kalitesini o da iletişim kalitesini etkiliyor.
Şimdi size bu haftaki taze iki yazışma örneğini noktasına dokunmadan alıntılayacağım.
1- E-posta üzerinden banka çalışanı yetkili isimden geliyor, ticari işlemlerle ilgili bir sıkıntı üzerine yanıt:
“Bunla ılglı bır kayı acıyorum .
Açıkçası kontrl ettgm de bı eksıklıgk gö remedm .
Kayda gore sıze bılgı verecegm . bılg”
Hiçbir satırına, harfine dokunmadım. Müşterisi ile kriz yönetmeye çalışan üniversite mezunu, nispeten kıdemli birinin yazılı üslubu.
2- Bir internet sitesinden bulduğum ustanın, işini çok düzgün yapması sebebiyle siteye bıraktığım olumlu yorum üzerine WhatsApp üzerinden gelen mesaj:
“Mesaj yoluyla mesai saatleri içerisinde rahatsızlık verdiğim için öncelikle özür dilerim.
Kıymetli yorumunuz için teşekkür etmek istedim, saygıdeğer insanlarla çalışmak işimizin en güzel yanı.
Sizin önereceğiniz her işte, referansınızı gözeterek hizmet vereceğimizden emin olabilirsiniz.
Eğitim, iktidar politikalarıyla bayır aşağıya gidiyor olabilir. Bir sistemi ayakta tutmak için etrafına istinat mahiyetinde etik duvar örmek gerekir.
Dost acı söyler, bunca zamandır altını çizdiğimiz bir gerçeklik artık göze batar bile değil, göz kanatır oldu. İşçi sınıfının temsilcisi görülen mavi yaka çeşitli sektörlerde hakları için her koşulu zorlayıp direnirken, konforlu yaşamı kaybetmeme adına sessiz kalan ve susmaya alışan beyaz yaka, hayat kalitesi, iletişim kalitesi açısından ve kalifiye anlamda mavi yakanın gerisine düştü bile. Kendi konforundan geriye hiçbir şey........
