Girişimcilik dünyasında yıllardır neredeyse tartışmasız kabul gören bir şey var: Tek kuruculu bir startup, yatırımcı için sarı ışık değil, kırmızı ışıktır. Bu yargı soyut bir önyargı değil, deneyimden çıkılarak hesaplanmış bir risk esasında. Uzun ve zorlu yolda tek kişinin tükenmesi an meselesidir; kör noktalara kimse ayna tutmaz, kritik anlarda ikinci bir ses yoktur, yetenek havuzu en başından sınırlıdır gibi gerekçelerle tek kuruculu girişimler çok dezavantajlıdır. Y Combinator kurucularından Paul Graham bunu uzun bir süredir net bir şekilde belirtmekte: En başarılı girişimlerin çoğunun birden fazla kurucusu var. VC’ler ve hızlandırıcılar da bu mantığı neredeyse kurumsal bir refleks haline getirdi.

2024-2025’e gelindiğinde bu tablo sarsılmaya başladı. Sebebi de hepimizin tahmin edeceği yerden: Yapay zekâ araçları, bir insanın ne kadar iş yapabileceğini o kadar dramatik biçimde değiştirdi ki “bir kurucu ne yapabilir?” sorusunun cevabı artık eskisiyle aynı değil.

 Dönüşümün en somut yansıması ürün geliştirme süreçlerinde

Sayılar bunu destekliyor. GitHub Copilot gibi araçları kullanan geliştiricilerde kod yazma hızının yüzde 55’e varan oranlarda arttığını gösteren çalışmalar var. Cursor, Replit Agent, Lovable gibi araçlarla teknik altyapısı sınırlı biri bile birkaç hafta içinde çalışan bir ürün çıkarabiliyor. Pazarlama içeriği, kullanıcı araştırması, rekabet analizi, hukuki belgeler, müşteri desteği, bunların tamamı artık yapay zekâyla kısmen ya da tamamen yürütülebilir. Yani bir kurucu, operasyonel........

© Ekonomim