Geçen haftaki yazıda, uygulanan ekonomi programının revizyonu için somut önerileri kaleme almıştım. Bu önerilerin en önemlilerinden bir tanesi stopajın, yani tasarruflar üzerindeki en önemli vergisel yükün tamamen kaldırılmasıydı. Mevduat benzeri risksiz tasarruf araçlarından alınan stopajın etkisini detaylı bir şekilde ele almakta fayda var.

Yazının en sonunda söyleyeceğimizi başında söyleyelim. Stopajın tamamen kaldırılması doğru olacaktır. Neden mi, çünkü tasarruf araçlarından alınan stopaj nominal faizleri yükseltiyor. En önemli faiz ödeyicileri olarak sanayinin ve kamu kesiminin faiz yükünü artırıyor. Tasarrufları caydırıp tüketimi artırıyor. Hatta enflasyonda beklenmedik şokların olduğu (mesela şu an petrol fiyatlarındaki artışın yol açacağı enflasyon gibi) dönemlerde tüketimi artırmakla kalmıyor, tasarrufların finansal sistem dışına çıkmasına da yol açabiliyor.

Peki nasıl yapıyor bu saydıklarımızı? Buyurun bir göz atalım.

Stopaj nominal faize yansır: Tasarruf sahiplerinin algıladıkları riski nötralize edecek bir mevduat faiz haddi vardır. Tasarruf sahipleri paralarını gönüllerince harcamak yerine bankaya yatırmaya razı oluyorsa; bunun karşılığında belli bir reel faiz isterler, çünkü paralarının satın alma gücünü korumaları gerekmektedir.

Peki tasarruf sahibi parasının satın alma gücünü koruyacak bir faiz aldıktan sonra bu faize stopaj........

© Ekonomim