Savaşla birlikte tüm dengeler sarsıldı. Başta petrol olmak üzere enerji fiyatlarında ve buna bağlı olarak tüm ithal malların fiyatında yaşanan artış ve sekteye uğrayacağından endişe edilen ihracat yine o klasik kaygıyı, hatta kaygı ötesine geçip korkuyu depreştirdi.

Ya ticaret açığı çok büyür ve dövizsiz kalırsak…

Ya cari işlemler açığını finanse etmekte zorlanırsak… (Bu durum genellikle “Ya cari açığı finanse edemezsek” şeklinde ifade edilir de böyle bir durum söz konusu olmaz. “Önce açık, sonra finansman”dan söz edilemez; ya “önce finansman, sonra açık” olur ya da ikisi eş zamanlı gerçekleşir. Ama açığın finansman kalitesi bozulur ve maliyet artar, o ayrı tabii ki.)

Ya bunların sonucunda döviz kuru tırmanır giderse…

Gerçi laf aramızda döviz kurunda tırmanış yaşanması içten içe istenmiyor da değil.

Hadi pek ithal girdi kullanmayan ihracatçı kur artsın ister, turizm sektörü elbette kur artsın ister, elinde döviz bulunan, altın bulunan kur artsın da varlığım büyüsün ister; ama diğer yanda kur artışından zerre kadar çıkarı olmadığı gibi bundan çok büyük zarar görecek geniş kitleler kurun artmasını niye ister, işte onu anlamak çok zor. Bir de “Böyle gitmez, gitmemeli, kur artmalı, eli kulağında, artmak üzere, artıyor”cular var!

Neyse, bugünkü konu kimin niye kur artışı istediği değil, o konuya başka zaman yine değinirim.

Dönelim bu yıl için en çok korkulan, kaygı duyulan cari dengede ortaya çıkması muhtemel bozulmaya. Aslında cari denge ilk üç ayda çok fena gitti. Her ne kadar mart ayı verisi henüz açıklanmadıysa da nasıl bir açık oluştuğunu iyi kötü tahmin etmek zor değil.

Cari işlemler dengesinde ocakta 7 milyar, şubatta 7,5 milyar olmak üzere iki ayda 14,5 milyar dolar açık verildi. Şubat sonundaki yıllık açık da 35,4 milyar dolar oldu.

Mart ayında 11,2 milyar dolar olan ticaret açığından yola çıkılarak yapılan tahminler, 9 milyar dolar civarında bir cari açık oluşacağına işaret ediyor. Geçen yılın mart ayındaki cari açık 4,9 milyardı. Yani bu........

© Ekonomim