Ortada iki temel oran var. Biri klasik işsizlik oranı. Bu oran gayet iyi ve zaten genel eğilim olarak sürekli aşağı gidiyor. Pandemi döneminde yüzde 14’leri aşan klasik işsizlik oranı şimdi yarı yarıya gerilemiş durumda. TÜİK’in dün yaptığı açıklamaya göre ağustos ayındaki işsizlik oranı mevsim etkisinden arındırılmış hesaplamaya göre yalnızca yüzde 7,8.

Ama çalışmak isteyenlerin sayısı az olursa ya da daha doğru bir ifadeyle az görünürse tabii ki işsizlik oranı da az olur.

Örneğin çalışma çağındaki nüfus 100 kişi, bunların 50’si çalışmak istiyor, bu 50 kişinin de 45’ine iş bulunmuş ve 5 kişi işsiz kalmış, şu durumda işsizlik oranı (50 kişinin 5’i) yüzde 10’dur.

Örneği şöyle değiştirelim. Çalışma çağındaki nüfus yine 100 kişi, ancak bu sefer bunların 48’i çalışmak istiyor, bu 48 kişinin yine 45’ine iş bulunmuş ve 3 kişi işsiz kalmış. Şu durumda işsizlik oranı (48 kişinin 3’ü) yüzde 6,25’tir.

İki örnekte de ortak sayılar var…

Çalışma çağındaki nüfus aynı, 100.

İstihdam edilebilenlerin sayısı aynı, 45.

Ama çalışmak isteyenlerin sayısı ilk örnekte 50, ikincide 48 ve buna göre işsiz kalanların sayısı 5 ve 3.

İşsizlik oranı da yüzde 10 ve yüzde 6,25.

İşte bu yüzden “Çalışmak isteyeni ya da çalışmak istiyor görüneni veya gösterileni az olanın işsizlik oranı da az olur” diyorum ya…

“İş aramıyorsan işsiz değilsin!”

Görünür işsizlik oranı yüzde 7,8 ve biraz önce de vurguladığım gibi bu gayet iyi bir oran, ayrıca pandemiden bu yana eğilim hep aşağı yönde.

İşsizliğin görünürde........

© Ekonomim