Üniversitelerde yaş sınırının 72’ye çıkartılması yönünde yasal düzenleme yapılacakmış. Zaten bir şekilde uygulanıyordu ama belli ki yasal bir zemine ve güvenceye kavuşturulmak isteniyor. Peki ya arkadan gelenler?..

60’lı yaşlar ve 70’li yaşların başı artık “orta yaş” sayılıyor. Bu yüzden 72 yaş elbette düşünülebilir ama karar vericiler ve bu yönde düzenleme isteyenler, hocalarımızın tecrübelerinden yararlanmak için mi böyle bir düzenlemeye sıcak bakıyorlar yoksa ucuz işi gücü oldukları için mi bu seçeneği gündeme getiriyorlar?..

Bu arada doktorasını yapmış genç öğretim üyesi adaylar kadro bulamazken bu kadroların beş yıl daha çakılı kalması farklı tartışmaları da beraberinde getirebilir! Olayın bu yönü de mutlaka dikkate alınmalı!..

DBu arada daha önce de defalarca dile getirdiğimiz gibi üniversite ve öğrenci sayısındaki artışla öğretim üyesi sayısı arasındaki makas her geçen yıl daha da açılıyor.

Vakıf üniversiteleri kendi öğretim üyelerini yetiştireceklerine kolay yolu seçip devlet üniversitelerinin içini boşalttılar. YÖK de bunu seyretti. Bu da pek çok sakıncayı beraberinde getirdi.

Bir öğretim üyesi yetiştirme fonu kurup, devlet üniversitelerinden vakıf üniversitelerine transferlerde her kademedeki hocalar için bu fona bir kaynak aktarımı yapılsa ve bu kaynaklar yurtdışı deneyimleri için harcansa hem çok daha fazla hem de çok daha donanımlı öğretim üyelerine sahip olabiliriz. Umarız böylesi bir yasal düzenlemeye gidilirken bu da dikkate alınır!

Bu arada Yekta Hoca tarafından başlatılan Öğretim Üyesi Projesi’nin akıbeti ne oldu? Onu yok sayıp bu yönde yeni projeler geliştirmek ne kadar doğru? Bir sonraki YÖK yönetimi de şimdi alınan kararları rafa kaldırılırsa ne olacak?..

Üniversiteler toplumun sadece lokomotifi değil aynı zamanda rol modelleridir. Attıkları her adım akıl, bilim, plan ve program çerçevesinde olmalı ki yetiştirdikleri gençler ve onları örnek alan diğer kurumlar da benzer davranışlara sahip olsunlar. Onları örnek alsınlar.

MEB gibi yap-boz kararlar sisteme ve kurumlara duyulan güveni erozyona uğratmanın ötesinde bir işe yaramaz.

Ayrıca taşına altına el koymak gerekiyorsa, devletin yanı sıra bu işten para kazanan vakıf üniversitelerinin de bu çabalara destek vermesi gerekmez mi?

Bakalım gelişmeler ve düzenlemeler ne yönde olacak?

Eski uygulamaların bir devamı mı olacak yoksa daha reformist adımlar mı atılacak? Hep birlikte göreceğiz…

© Eğitim Ajansı