Bir başıma ve topluca yaşarım kendimde.

Kendi kendimden akar ve

her şeyin benim için nicedir

güzel bildiklerimi boğan

bir günün sağanağına karışırım

biteviye.

Sağır ve dilsizler okuludur yüreğim.

Yorgun düşerim orada

işaretlerden, mimiklerden

günden güne

ve daha........

© Edebiyat Burada