menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Abdullah Ezik yazdı: Modern Türk Öykücülüğünde Bir Başka Kutup: Feyyaz Kayacan

12 0
09.11.2026

Canlı Yayın Tekrarları

Popüler Kültür Tiyatro Sinema Müzik

Abdullah Ezik yazdı: Modern Türk Öykücülüğünde Bir Başka Kutup: Feyyaz Kayacan

AE Abdullah Ezik · 9 Kasım 2026 • 5 Dakika 31 Saniye · 0 yorum

Farklı dillerde metin üretmiş, yaşamının büyük bir bölümünü Paris ve Londra’da sürdürmüş, 20. yüzyılın kendisine özgü yazarlarından/şairlerinden/entelektüellerinden biri olan Feyyaz Kayacan, modern Türk öykücülüğünün ayrıksı kişiliklerinden biri olarak da değerlendirilebilir. Kaleme aldığı hemen her metninde farklı bir yoldan giden ve yazınsal yolculuğunu çeşitlendirmeye özen gösteren Kayacan, bu tutumunu yaşamı boyunca devam ettirmiş, nihayetinde ardında kendisine özgü bir edebî miras bırakmıştır.

İlk öykü kitabı Şişedeki Adam’ın (1957, Yenilik Yayınları) ardından Sığınak Hikâyeleri (1962, Yeditepe Yayınları), Cehennemde Bir Yusuf (1964, Ağaoğlu Yayınları), Gibiciler (1967, Yeditepe Yayınları), Hiçoğlunun Serüvenleri (1969, Yeditepe Yayınları) ve Bir Deli Değilin Defterleri (1987, Eleştiri Yayınları) ile yazınsal serüvenini giderek derinleştiren/genişleten Feyyaz Kayacan, her metninde farklı bir düzlem ve izlek üzerinden hareket etmiştir. Öykünün yanı sıra şiir, roman, tiyatro gibi farklı türlerde de kalem oynatan Kayacan, aynı zamanda yaptığı çevirilerle de özel bir yerde durur.

1950’li yıllarla birlikte artık ivmesini tamamen farklı bir yöne doğru çeviren modern Türk edebiyatı; Sait Faik Abasıyanık, Bilge Karasu, Ferit Edgü, Erdal Öz, Leylâ Erbil, Orhan Duru, Demir Özlü, Onat Kutlar, Adnan Özyalçıner gibi isimlerle etki sahasını ve içeriğini zenginleştirmiştir. Artık metinlerinde daha önceki kuşaklardan farklı olarak modern insanı ve onun dertlerini işleyen, edebiyata/sanata bambaşka bir perspektifle bakmaya özen gösteren, gerek biçim gerekse içerik anlamında alışılmışın ötesine geçmeye çalışan bu yazarlar, Türk edebiyatına yeni bir ivme kazandırmış, bu saha zamanla daha da genişlemiştir.

Feyyaz Kayacan, 1950 kuşağı yazarlarına paralel bir şekilde edebiyatında işlediği konu ve meselelerle döneminde farklı bir etki uyandırmış, kendisine özgü ayrıksı bir yolu takip etmiştir. Öte taraftan çağdaşlarıyla kurduğu bağ gerek mesafe gerekse birbirleriyle diyalog/etkileşim göz önünde bulundurulduğunda daha farklı olmuş, onu farklı bir yere konumlandırmıştır. Metinlerinin büyük bir bölümünü önce Paris, ardından Londra’da kaleme alan yazar için bu durum hem benzersiz hem de bağsız bir gelişim çizgisini beraberinde getirmiştir.

Öykücülüğünde temel olarak üç ana düzlem üzerinden hareket eden (öze odaklanma, biçimsel arayışlar ve dili zorlama) Feyyaz Kayacan, 1950’lerden 1990’lara uzanan çizgide hep benzer bir arzu güder. Onun için yazmak ve yazarken bir öze odaklanmak en temel meselelerden biridir. Onu ve onun yazınsal edimini şekillendiren en önemli konu budur. Tekrara kaçmadan, alışılmış kalıp ve anlatı yapılarının ötesine geçmek, her bir hikâyeye başka bir yapısal zemin inşa etmek onun için en önemli konudur. Bunu ilerleyen yıllarda kendisiyle yapılan söyleşilerde de sık sık dile getiren Kayacan, nihayetinde bu arzusunu yerine getirmek için mücadele etmiş, metinleri Türk edebiyatı bağlamında özel bir yerde........

© Edebiyat Burada