Zagreb’de havaalanına gitmek için Uber’den çağırdığım taksici Hindistanlı bir göçmen. Burası ne Berlin ne Londra; dün­yanın en homojen başkentlerinden biri. Bir­kaç yıl önce, başı türbanlı Sih bir gencin Zag­reb sokaklarında taksicilik yapacağına kim­se inanmazdı. Hem de İngilizcenin üstüne, birkaç aylık hızlandırılmış kursla zorlu Hır­vatçanın da belini kırmış olarak!

Ön paneldeki kartta adının Ranjit Singh olduğunu okuyorum. Dikiz aynasından bakıp benim esmer halimde yakınlık bulup “Nere­densin kardeş?” diye sorunca sohbet başlı­yor. Belki Simpson’lardaki bakkal Apu’nun aksanına alışık olduğumdan, galiba pek zor­lanmadan anlıyorum!

İnsanların “Hintli” deyip herkesi aynı çuvala koyduklarını, oysa Sihlerin 15. yüzyılda Pencap’ta ortaya çıkan Sihizm dinine bağlı, 30 milyondan ibaret bir topluluk olduğunu, Hindistan nüfusu için­de yüzde 1’i bile zor bulduklarını, katı kast sistemini yıkmak için tüm erkeklerin Singh (aslan), tüm kadınların Kaur (prenses) soya­dı taşıdığını, saçlarını hiç kesmeyip türbana (dastar) sardıklarını, bazen havaalanı kont­rolünde bunun sorun yarattığını filan güle­rek anlatıyor.

Harıl harıl işçi........

© Dünya