İnsanların öznel algı filtrele­ri, gerçek olan algıdır...Ve de­ğiştirilebilen tek gerçek algıdır. Burada, algı ve gerçek ile ilgili farklı disiplinlerin yaklaşımları üzerinde durma niyetinde deği­liz. Amacımız, kişilik gelişimin­de ‘bireyin algılarının/algılama­larının’ önemini ortaya koymak.

Bu önemli, çünkü bireyler kişi­likleri üzerinden hayatı algılı­yorlar. Nesneler, canlılar, olaylar, edimler ve eylemlerin ‘bilinçten bağımsız olarak var olduğunu sandığımız gerçekleri’yle algılar arasındaki derin farklar olabilir.

Algı, nesnel dünyayı duyular yoluyla öznel bilince aktarma sü­recidir!

Algı (Os. idrak, şuur, teferrüs; İng. perception), ‘nesnel dünya­yı duyular yoluyla öznel bilince aktarma’ şeklinde tanımlanıyor. Algı, dış dünyanın duyumlarla oluşan imgesinin bilinçte ger­çekleşmesidir. Bir tasarımdır, bi­lince dair bir tasarım. Bilinç za­ten tüm deneyimlerimizin teme­li ve bağlamıdır. Sıradan insan bilinci savunmadadır.

Gerilim halindedir çoğunlukla. Algı aynı zamanda tüm duyusal verilerin anlamlandırılması işlemine ve­rilen addır. Evet, doğrudur; göz bakar, beyin görür. Bir anlamda algılama yoluyla biliriz. Böylece biriktiririz ve bir sonraki algıla­rımızda bunları ham veri olarak kullanırız. Burada karşılıklı bir süreç başlar. Bilgiyle algılayabi­liriz; algıyla bilebiliriz.

Algılama ise bir eylem ve süre­cin kendisidir. Her birimiz nes­ne, olay, olgu ve kişileri rastlantı­sal olarak değil de, belli bir sistem mantığında algılarız. Kişi, duyu organları vasıtasıyla alınan du­yusal bilgilerin analizi ve yoru­munu kendiliğinden gerçekleş­tirir. Bu doğal bir........

© Dünya