ABD ve İsrail’in İran’a saldırmasıyla baş­layan ve daha sonra Türkiye dışında ne­redeyse tüm bölge ülkelerini içine alan savaş, dünyanın daha önce fark edilmeyen tüm kırıl­ganlıklarını ortaya çıkarıyor.

Füzeler, hava savunma sistemleri, yanan bi­nalar ekranlara yansıyor ve tüm yorumlar bu görüntüler üzerinden yapılıyor. Oysaki savaş belki de en fazla gıda güvencesini vuruyor. He­men aklınıza üretim girdisi olarak enerji gele­bilir. Ancak durum bunun çok daha ötesinde.

Elbette enerji olmazsa tüm sektörler gibi ta­rımsal üretim de sıkıntıya girer. Enerji fiyatla­rındaki artış üretim maliyetlerini ve nihaye­tinde gıda enflasyonunu vurur.

Gübrenin önemi Hürmüz’le fark edildi

İpucu olarak gübre desem, birçoğumuzun kafasında soru işaretleri oluşabilir. Ancak sa­vaşın ilk gününden bu yana politika yapıcıla­rını geceler boyu uyutmayan konu bu. Çünkü gübrenin hammaddesi doğalgaz.

100-150 yıl kadar önce doğalgazdan metan gazı ve ondan da azotlu gübre üretimi ile kul­lanımı yaygınlaşan kimyasal gübreler, tarım­sal üretimde verimlilik patlaması sağladı.

En önemli gübre olan ürenin üçte biri bu bölgede üretiliyor ve Hürmüz Boğazı’ndan ge­çiyor. Petrolde bu oranın yüzde 20 olduğunu düşündüğümüzde gübrenin kritik önemi daha iyi anlaşılabiliyor.

Hürmüz........

© Dünya