Başlığı okuyunca iştahını kabartmış olabilir. Bu köşede kendimi sorgu­ladığım endişelerimi sizinle paylaşma­ya gayret ediyorum. Çünkü bunlar sade­ce bana özgü değil, hepimize ait. Mutla­ka size de oluyordur, bazen her şey çok çok kötü gidiyor ve o an düşünüp kendin­le ve sahip olduklarınla bir denge kurma­ya çalışıyorsun ve hep yenik düşüyorsun, gibi geliyor sana. Bu tereddütü yaşadığım anlarda kendimi anlamak için iki soruyu soruyorum ve genelinde içim rahatlıyor, “son gücüme kadar denedim mi” ve “yete­ri kadar sorguladım mı”.

Hayal et. Bugün sana biri gelse ve altı ay sonra hesabına, hayalini bile kurmak­ta zorlanacağın kadar çok sıfırlı bir para geçeceğini yüzde yüz garanti etse… Yarın sabah nasıl uyanırdın?

Daha erken mi kalkardın, yoksa alarmı kapatıp biraz daha mı uyurdun? Daha çok çalışır mıydın, yoksa “Nasıl olsa geliyor.” diyerek ayağını gazdan çeker miydin? Yeni şeyler öğrenmeye devam eder miy­din, yoksa zaten kazanacağını bildiğin bir oyunda çaba göstermenin gereksiz oldu­ğunu mu düşünürdün?

İnsan garip bir canlıdır. Sonucu garanti gördüğü anda mücadeleyi azaltmaya me­yillidir. Çünkü beynimiz ödüle değil, be­lirsizliğe karşı çalışır. Belirsizlik........

© Dünya