İsraf etme alışkanlığı…

Ve verimsizlik kültürü…

Ekmekten meyve/sebzeye; sudan yağa; enerjiden işgücüne; lojistikten turizme tüm potansiyeli/varlığı eritmeye devam ediyor…

Katbekat yüksek maliyetlere katlanmak zorunda bırakıyor…

Rasyonel/sürdürülebilir büyümeyi, kal­kınma ve refahı önlüyor…

Yıllık ortalama 573 milyar metreküp yağış alıyoruz…

2025 yılında 415 milyar metreküpe düştüğünü biliyoruz…

Bunun yarıya yakınını tutamayıp/koru­yamadığımız için buharlaştırıyoruz; ka­lanın yarısından fazlasının ise denize(ço­ğunluğu)/göllere boşalmasını seyrediyo­ruz…

Yaklaşık 55 mm’siyle yeraltı sularını bes­leyebiliyoruz…

Yaklaşık 110-120 milyar metreküp­lük yıllık kullanılabilir su potansiyeli­mizin, yaklaşık 55 milyar metreküpünü kullanabiliyoruz…

Tutabildiğimiz/koruyabildiğimiz suyun yüzde 75’den fazlasını ise tarımsal üretim­de kullanıyoruz…

Tarımsal üretimde “su” önemli…

“Teknoloji aracılığıyla” bilimsel oranlar­da kullanıldığında:

Ürünün kalitesini, verimliliğini, “katma değerini yükselten girdi”…

Eksik veya fazla kullanıldığında ise:

Topraktan son ürüne kadar “tarımsal üretime” verilebilecek “en büyük zararın müsebbibi”…

İsraf alışkanlığımızı ve verimsizlik kül­türümüzü, sadece suyu tutmak/korumak için attığımız/atmadığımız adımlarda gör­müyoruz…

Tutup, koruduğumuz suyu kullanırken de o alışkanlığımızı ve kültürümüzü devre­ye alıyoruz…

Ülkelere göre, 1 metreküp su ile elde edilebilen ekonomik değeri gösteren veri:

Suyu kullanımımızın israfa dayalı ol­duğunu kanıtlayan verilerden sadece biri…

Oranlar dikkat çekici:

Tarımda “bir metreküp su” başına el­de edilen ekonomik değer Almanya’da: 2.36 dolar…

Fransa’da: 2.17 dolar…

Türkiye mi?: 0.29 dolar; yani Alman­ya’nın yaklaşık 9’da biri…

(Toprağa, sağlığa verdiği zarar da hesap­landığında, bambaşka bir fotoğraf )

© Dünya