İnsanlar işgal altındaki topraklarda yapılan seçimlere odaklanmış durumda.

Gazze’de yaşanan soykırımın, Batı Şeria’daki ilhak, infaz ve diğer insanlık dışı uygulamaların ağır yükü altında ezilen; ancak denge hesapları ve siyasi çıkarlardan dolayı seslerini çıkaramayan birçok kimse, kurum ve devlet için Netanyahu’nun gitmesi bir rahatlama vesilesi olacak.

İşin aslı siyonizmin kirli politikaları ve hedefleri göz önüne alındığında Netanyahu’nun ve siyasi rakiplerinin birbirlerinden pek farkları yok; ama işte “umut fakirin ekmeği” misali bir beklenti var.

Netanyahu, rakiplerini suçluyor, kendini merkeze koyuyor ve Yahudi toplumu açısından kendisinin olmadığı bir israilin sonunun felaket olacağını iddia ediyor. “Beni seçmezseniz Müslüman Kardeşler ile yüz yüze kalacaksınız” diye korku pompalıyor.

İşgal altındaki topraklarda ilk kez katılımın bu kadar yüksek olduğu, kutuplaşmanın bu kadar belirgin olduğu bir seçim yapılıyor.

1948 sonrası işgal altında kalan ve Siyonistlerin dünyaya “israilli Araplar” diye tanıttığı; ama aslında işgal altında kalmış ve resmiyette israil vatandaşı olan Filistinlilerin bu kez seçimlere normalden daha fazla rağbet etmesi........

© Doğruhaber