Teslimiyet ve Tevekkülün Adı: İbrahim, Hacer ve İsmail

İsmail kurban olmaya razı oldu…

Ve insanlık, tarihin hiçbir döneminde benzeri görülmemiş bir aile tablosuna şahitlik etti.

Bu öyle bir teslimiyet hikâyesidir ki ne bir itiraz vardır içinde ne bir sitem ne de ilahi emre karşı en küçük bir tereddüt...

Bir baba Rabbine teslim olmuştu…

Bir anne Rabbine güvenmişti…

Bir evlat Rabbine adanmıştı…

Aynı hedefe yönelen üç yürek, aynı secdede buluşan üç ruh, aynı imanın etrafında kenetlenmiş üç mümin...

Kimse kimseyi suçlamıyordu.

Kimse kaderle çekişmiyordu.

Kimse "Neden ben?" demiyordu.

Çünkü onların hayatında "Ben" yoktu; "Rabbim" vardı...

İşte bu yüzden Allah, onların teslimiyetini bütün çağlara örnek kıldı.

İbrahim'in ateşini gül bahçesine çevirdi...

Hacer'in gözyaşlarını zemzem eyledi...

İsmail'in boynuna dayanan bıçağı susturdu...

Ve kıyamete kadar sürecek bir kulluk destanı yazdı.

Ufka kadar uzanan sessizlik ve yalnızlık…

Bir anne ve küçücük yavrusu...

Hz. Hacer validemiz böyle bir vadide bırakıldı.

Bugünün insanı küçücük bir sıkıntıda ümitsizliğe düşerken, o bir başına çölün ortasında kaldı.

Ama önce sebebi değil, emri sordu:

— Bunu Allah mı emretti?

Hz. İbrahim'in "Evet" cevabını alınca tarihe altın harflerle yazılacak o cümleyi söyledi:

"Öyleyse Allah........

© Doğruhaber