Siyah ile beyaz, güzel ile çirkin, iyi ile kötü, gece ile gündüz bir olmaz...

Hülâsa hiçbir şey zıddı ile bir tutulamaz, ama her şey zıddı ile kaimdir. Zıddı sayesinde daha iyi anlam kazanır.

Bu sebeple kalb-i selimi anlamak için, selîm olmayan bir kalbin hâlini idrak etmek gerekir.

Kısaca tarif edilecek olursa; selîm olmayan kalp, içinde hastalık barındıran kalptir.

Yani kalb-i marazdır...

Kalb-i maraz (marazlı/ hastalıklı kalp);

Hakikate karşı bulanık, niyeti karışık, içi su-i zan, kin ve hasetle yoğrulmuş ve yorulmuş telaşlı, huzursuz kalptir.

Duyan ama anlamayan, görünür olan ama teslim olmayan, gerçeği bilen ama idrak etmeyen, hakka yönelmeyen bir kalp hâlidir.

Ne tamamen ölüdür ne de diridir; kısacası hastadır ve tedaviye muhtaçtır.

Ama kalb-i selim öyle mi?

Kalb-i selim:

“Kötücül duyguları tasfiye ve tezkiye etmiş, arınmış, durulmuş, temizlenmiş, sağlıklı ve sükûn içinde mutmain olmuş kalptir.”

Kalb-i selim, su-i zan, kin, kibir, hased vb. kirlerden arınmıştır mesela...

Hakka karşı inat etmez, insanlara ve tüm yaratılmışlara karşı şefkatli ve merhametlidir.

Niyeti berrak, yönü doğru, istikameti nettir.

Bu dünyada da........

© Doğruhaber