İnsan hayatında cevaplanması gereken en önemli soru şudur: “Ben kimim, nereden geldim ve kimin kuluyum?” Bu sorulara doğru cevap veren insan, hayatın gerçek anlamını da keşfetmiş olur. Kur’ân bu hakikati bizlere en güzel şekilde Hz. İbrahim’in gençlik yılları üzerinden anlatmaktadır. O, çevresindeki insanların sorgulamadan benimsediği yanlış inançları körü körüne kabul etmedi; aklını kullandı, düşündü, tefekkür etti ve sonunda Rabbini buldu.

Kur’ân’da anlatıldığı üzere Hz. İbrahim, gecenin karanlığında yıldız görünce, “Rabbim budur.” dedi. Yıldız batınca, “Ben batanları sevmem.” buyurdu. Daha sonra ayı ve güneşi gözlemledi; onların da batıp kaybolduğunu görünce bunların ilâh olamayacağını anladı ve şu hakikati ilan etti: “Ben yüzümü, gökleri ve yeri yoktan yaratana çevirdim; ben müşriklerden değilim.” (el-En‘âm: 76-79). Bu kıssa, bütün gençlere yöneltilmiş güçlü bir çağrıdır: Rabbinizi araştırın, O’nu tanıyın ve hayatınızı O’nun rızasına göre şekillendirin.

Ancak Rabbini bulmak tek başına yeterli değildir. O’nu tanıyan insanın görevi, bu hakikati önce kendi hayatında yaşamak, ardından içinde bulunduğu topluma ulaştırmaktır. Nitekim Hz. İbrahim (a.s.), kavminin sahte ilâhlarını reddetmiş, putperestliğe karşı büyük bir cesaretle........

© Doğruhaber