KIZILELMA’NIN YENİ UFUKU: ÜLKÜCÜLÜĞÜ ÇAĞIN PARADİGMASI VE TERÖRSÜZ BÖLGE VİZYONUYLA YENİDEN OKUMAK
Tarih, durgun suları kabul etmeyen, sürekli akış halinde bir nehir gibidir. Medeniyetlerin, siyasi akımların ve ideolojilerin de bu nehirde varlıklarını sürdürebilmeleri, değişen dünya şartlarını okuyabilme ve çağa ayak uydurabilme kabiliyetlerine bağlıdır. Bugün, Türk siyasi ve düşünce hayatının merkezinde yer alan ülkücülük/Türk milliyetçiliği davası da bu büyük tarihsel ve zihinsel imtihanla karşı karşıyadır. Artık ülkücülüğün teorik çerçevesini, pratik hedeflerini ve ufuk çizgisini masaya yatırarak bir zihniyet evrimini gerçekleştirmek zorunluluk arz etmektedir.
1960’ların Sıkışmışlığından Küresel Aktörlüğe
Malumdur ki, modern anlamda şekillenen ülkücülük tasavvuru, büyük ölçüde 1960’lı yılların Türkiye’sinin, soğuk savaş dünyasının ve özellikle Orta Asya başta olmak üzere demir perde arkasında esaret altında yaşayan soydaşlarımızın siyasi, ekonomik, kültürel ve jeopolitik sıkışmışlıklarını baz alarak doğmuştur. O dönemin şartları, savunmacı, reflektif, daha çok bölgesel, yerel ve zaman zaman konjonktürün zorlamasıyla dar bir ırkı çerçeveye sıkışmış bir milliyetçilik anlayışını gerekli kılmış olabilir. O günün şartlarında bu refleks, milli kimliği ve bekayı korumak adına hayati bir kalkan idi.
Ancak dünya düzeni kökten değişmiştir. Bugün 1960’ların dar ve iki kutuplu dünyası yerini çok kutuplu, akışkan ve küresel iddiaların salonlarına bırakmıştır. Türkiye artık sadece kendi sınırları içine hapsolmuş bir ülke değil; bölgesinde ve küresel düzlemde bağımsız, iddialı ve oyun kurucu politikalar hayata geçiren bir merkez ülkedir. Ekonomik kapasitemiz, siyasi etki alanımız, kültürel derinliğimiz ve stratejik bakış ufkumuz devasa bir genişleme kaydetmiştir.
Terörsüz Türkiye ve........
