Tarihin her döneminde din ve devlet, din ve siyaset ilişkisi en önemli konulardan biri olmuştur.

Hatta modern yönetim biçimleri ortaya çıkmadan önce, iktidarın en önemli meşruiyet kaynağı da yine dinden geliyordu.

Tanrı krallar ya da tanrıdan yetki aldığını iddia eden krallarla başlar iktidar hikayesi.

Elimizdeki ilk kil tabletlerde bile bu gerçeklik kendisini, efsanevi anlatıların arasından göstermeye çalışır; Akad Kralı Sargon örneğinde olduğu gibi.

Ünlü Siyaset Felsefecisi Eric Voegelin’in de çok hakikatli olarak işaret ettiği “siyasi dinler” ise devletlerin, bir dinle iş birliği kuramadığı ya da kurmak istemediği zamanlarda kendini gösterir.

Neticede, var olmak ya da varlığını sürdürmek isteyen her iktidar ya bir din ile ya da onun herhangi bir mezhebi ile iş birliği yapmak yahut da kendi dinini icat etmek zorunda kalmıştır; duygu bağı kurmak ve kitleleri harekete geçirebilmek için.

Dahası, toplumlarını ulvi bir amaç uğrunda ölüme davet edebilmek için.

Siyasi dinler, bir iktidara hizmet ederken en çok da ırk........

© Diriliş Postası