Arnavutluk Başbakanı Edi Rama’nın İsrail ziyareti ve Knesset’te yaptığı konuşma, yalnızca Tiran’ın iç siyasetine ya da Arnavutluk–İsrail ilişkilerine dair bir başlık değil.

Bu hamle, Balkanlar’daki güç dengeleri kadar Türkiye’nin bölgesel pozisyonunu da dolaylı biçimde ilgilendiren bir tabloyu ortaya koyuyor.

Rama’nın İsrail Meclisi’nde Katil Netanyahu’ya yönelik ölçüsüz övgüleri, Gazze’de yaşanan insani yıkıma dair tek bir eleştiri getirmemesi ve Hamas’ı merkeze alan dili, Ankara’nın yıllardır savunduğu Filistin hassasiyetiyle açık biçimde çelişiyor. Bu çelişki, meseleyi Türkiye açısından “takip edilmesi gereken” bir diplomatik başlığa dönüştürüyor.

Knesset’te yapılan özel oturumun Arap milletvekilleri tarafından boykot edilmesi, çok sayıda İsrailli vekilin de salona gelmemesi, sembolik açıdan önemliydi. Rama’nın hitabet iddiasına rağmen konuşmasını büyük ölçüde boş koltuklara yapması; bu ziyaretin İsrail iç siyasetinde dahi sınırlı bir karşılık bulduğunu gösterdi.

Buna karşın Netanyahu’nun Rama’yı “İsrail’in büyük dostu” olarak takdim etmesi, Arnavutluk’un son dönemde Batı ve İsrail eksenli bir çizgide konumlanma arayışının güçlü bir işaretiydi.

Türkiye–Arnavutluk ilişkileri tarihsel, kültürel ve askeri boyutları olan sağlam bir zemine dayanıyor. Ankara, Balkan ülkelerinin çok yönlü dış politika izlemesini bugüne kadar doğal karşıladı. Bu nedenle Rama’nın İsrail ziyareti, Türkiye’ye karşı atılmış........

© Dikgazete.com