Yeryüzü bir mabedtir ama bu mabedin duvarı yoktur, kubbesi yoktur, kapısı yoktur. Bu mabed; insanın bastığı toprakta, yürüdüğü yolda, çalıştığı işte, kurduğu cümlede ve taşıdığı niyette gizlidir. Mabed; sadece belirli vakitlerde girilen bir mekân değil, hayatın tamamına yayılan bir şuurdur. İşte bu yüzden, güzel işler ibadettir. İbadet; sadece şekil değil, yöneliştir. Sadece ritüel değil, duruştur. Sadece belirli zamanlara sıkışmış bir görev değil, hayatın bütününe sirayet eden bir bilinçtir.

İnsan, yaptığı işi Allah rızasına bağladığı anda, en sıradan görünen davranış bile ibadet değerine yükselir. Bir annenin sabırla çocuğunu büyütmesi, bir babanın helâl rızık için alın teri dökmesi, bir esnafın müşterisini aldatmamış gibi güzel eylemler ibadettir. Bunların her biri, eğer niyet temizse, ibadetin ta kendisidir. Çünkü İslâm; hayatı parçalamaz, dünya ile ahireti birbirine düşman etmez. Aksine, dünyayı ahiretin tarlası kılar. Ektiğin her güzel davranış, ebediyete uzanan bir ibadet olur.

Bugün en büyük yanılgılardan biri; ibadeti dar bir alana hapsetmek, güzel işleri ise sıradanlaştırmaktır. Namazı kılan ama kul hakkını çiğneyen, oruç tutan ama dilini tutamayan, hacca giden ama adaletten uzak yaşayan bir anlayış, ibadetin ruhunu kavrayamamış demektir. Çünkü ibadet; sadece Allah’a........

© Denge