Wouke van Scherrenburg

Wouke van Scherrenburg

ExtraAlle artikelenColumns

‘Het staren laat ook sporen na’

Elke avond als ik in de steenfabriek kwam stond daar het schilderij, op een enorme houten schildersezel midden in het atelier. Mark Verdoes en ik hadden hier in de Hoge Polder niet dezelfde werktijden.

Ik schreef vaak in de avond, na mijn dagelijkse werk en hij schilderde overdag. Dat leek een perfecte combinatie, maar na verloop van tijd vond ik het jammer, want het was altijd een belevenis om te zien hoe hij met zijn doeken omging.

Zo kon het uren duren voordat hij zijn eerste streek op het canvas zette. Het was een ritueel. Eerst zette hij klassieke muziek op, overweldigend hard. Dan dronk hij koffie en staarde hij naar het werk. Soms was dat arbeid genoeg.

Dan had hij een hele dag gestaard, en fietste hij in de schemer door de uiterwaarden naar huis. Als ik dan langskwam in de avond leek het doek niet veranderd - maar dat was het wel. ‘Het staren laat ook sporen na,’ zei hij altijd.

Mis nooit meer het laatste nieuws

Krijg een melding bij belangrijk nieuws over Algemeen.

Op dit moment onderzoeken wij de belangstelling van onze lezers voor de regio sportmeldingen.Bedankt voor je medewerking.

Een andere Wageningse kunstenaar, Birgit Pedersen, groef eens handgeschept papier in, in diezelfde uiterwaarden. De vellen kwamen gehavend uit de........

© de Gelderlander