“6 Şubat” bir sayı, bir istatistik değildir; bir hafıza yarasıdır.

6 Şubat 2023. Saat yine sabaha karşı... Herkes uykudayken... Bu ülkenin milyonlarca insanı bir daha asla eskisi gibi uyanamayacağı bir güne açtı gözlerini. Hatay’da, Kahramanmaraş’ta ve çevre illerde çöken yalnızca binalar değildi. Devlet aklı, denetim sistemi, “Bir daha olmaz” yalanı da enkaz altında kaldı. Sonrasını biliyorsunuz zaten.

(Hiçbir zaman doğruluğuna inanamadığım resmi sayılar: 53 bin ölüm. 11 ilde 500 binden fazla konutun toz yığınına dönüşmesi. 13 milyon insanın etkilenmesi.)

Aradan 3 yıl geçti. Şimdi sormanın tam zamanı:

Hiç ders aldık mı? Hesap sorabildik mi?

Yaraları sardık mı?

Bu soruları iktidarın sorması gerekirdi ama soruların yanıtını şu son günlerde en çok Özgür Özel’den alıyoruz. Ve biliyoruz ki yanıt HAYIR!

Ders almak için önce yüzleşmek gerekir. Yüzleşmek için de sorumluluk almak.

Peki biz ne yaptık? İmar aflarını mı kaldırdık, yoksa yeni isimler altında mı sürdürdük?

Denetimsizliği mi bitirdik, yoksa denetimsizliği yönetenleri mi koruduk?

Hesap sorduk mu? Yoksa birkaç, birkaç vitrin davasıyla, “kader” kelimesinin arkasına mı saklandık?

En az deprem kadar korutucu olan, unutmak... Unutursak aynı rezillikleri tekrar yaşarız. Aynı çaresizlikle, aynı ağıtlarla... Ve bir sonraki 6 Şubat’ta yine şaşırmış gibi yaparız. Oysa şaşıracak hiçbir........

© Cumhuriyet