Çin, yarı kolonyal, yarı feodal ülke olarak 2. Dünya Savaşı’nın ardından iç savaş da geçirdikten sonra 1 Ekim 1949’da Mao Zedong önderliğinde halk cumhuriyeti kurulmasıyla kalkınma sürecine girmiştir. Nüfusu 1 milyarı aşkın dünyanın en kalabalık, kişi başına geliri 40-45 USD, halkın yüzde 95’inin yaşam kalitesi yoksulluk düzeyinde, tarım ağırlıklı, doğal kaynaklar, faktör donanımı bakımından fakir ülkeler grubuna giren bir ülke, 70 yıllık süre içinde gayrisafi yurtiçi hasılası (GDP) ABD’den sonra en yüksek, en fazla sınai ürün ihraç eden, dünyanın yapımevi konumuna gelmiştir. Sürecin başlangıcında dünyanın en yoksul ülkelerinden biri olan Çin’de kişi başına gelir 2025 yılında nominal olarak 13 bin 800 USD; satın alma gücü paritesine (PPP) göre 27 bin 100 USD’ye yükselmiş, ülkede yoksulluk oranı, Dünya Bankası’nın belirlediği mutlak yoksulluk sınırı ölçüsüne göre sıfırlanmıştır.

Çin kalkınmasının ana öğeleri aşağıdaki başlıklar altında özetlenebilir:

- Modernleşme, çağdaşlaşma Çin’i tarım ülkesinden endüstri ülkesine dönüştürme amacı aşamalı olarak gerçekleştirilmiş, sınai ürünlerin ihracat içindeki payı yüzde 95 düzeyine yükselerek Çin dünyanın en fazla sınai ürün ihraç eden yapımevi konumuna gelmiştir.

Çin, kısıtlı doğal kaynak, faktör donanımına karşın, planlı olarak........

© Cumhuriyet