menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Kız kardeşim İoanna

312 0
06.10.2026

1 Ekim 2026 Perşembe günü telefonla bir mesaj göndermişim İoanna’ya, yani İoanna Kuçuradi’ye: “Ey Efemi Hanım teyzemin, Yorgo amcamın kızı ve benim öz bacım İoanna Hanım! Senden 33 gün büyük ağabeyin Tekdiş Özdemir, doksana (90) hoş gelmeni kutlar ve ellerinden öper!”

Biraz önce (3 Ekim 2026, Cumartesi) ekranı açık televizyondan İoanna’nın bu dünyadan gittiğini duydum. Demek ki bu dünyadan gitmeye hazırlandığı için bana cevap verememişti.

[İoanna Kuçuradi’nin adını 1950’lerin sonuna doğru duydum: İstanbul’da İoanna adında çok güzel bir Rum kızı varmış da; şairlerin, yazarların arasına karışmış da, şiir de yazıyormuş da ama tevatür güzelmiş. Bu efsane bizim kuşak (1950) şiircileri, yazıcıları arasında yayılmıştı, taa Mersin’e Adana’ya kadar.

1960 yılında Gazi Eğitim Enstitüsü’nün Fransızca bölümünü bitirdim ve Sandıklı Ortaokulu’na atandım. Haziran ayında işe başladıktan sonra eylül ayında Sandıklı’ya döndüm ve bir otele yerleştim. Yanımda bazı dergiler getirmiştim. Bunlardan biri de Türk Dili Dergisi idi. Eylül ayı sayısı olabileceği gibi daha önceki bir sayı da olabilir. Dergiyi açtım, İoanna Kuçuradi, Turan Oflazoğlu ile birlikte Kavafis adında bir Yunan şairden şiirler çevirmiş. Hepsini dikkatle okudum ve vuruldum ama en çok da Barbarları Beklerken’e:

“Ne bekliyoruz böyle toplanmış agorada?

Barbarlar gelecekler bugün buraya.

Neden Senato’da bir uyuşukluk var?

Neden boş oturuyor senatörler, yasamıyorlar?”

Şiiri birkaç kez okudum, gözümün önünden bir perde kalktı. Gözümü açan Fransız şairlerinden daha çok Kavafis’ten etkilendim. İkinci........

© Cumhuriyet