Ankara’nın siyasal iklimini soranlara sıklıkla şu yanıtı veririm:

“Başkentte metrekareye dört senaryo düşer!”

Her mevsim böyledir. Sonbaharda ise daha çok böyledir! Meclis’in açılmasıyla birlikte her şey açılır. Pandora’nın kutusundan transfer sezonuna kadar açılmadık bir şey kalmaz. Ama bu açılmayla her şey netleşmiş de olmaz; her açılma belirsizlik de doğurur.

Niye derseniz? Başkentte böyle. AKP iktidarına dek hiç değilse temmuz, ağustos aylarında siyasetin kepenkleri iner; yayın organları yaz mesaisine, yaz ayları haberciliğine geçerdi.

Artık öyle değil; su uyur, siyaset uyumaz!

Yazıya siyaset iklimiyle girdik ama bugün gerçekten başkentin sonbaharını da paylaşmak isterim. Diplomatlar Ankara’dan tayinleri çıkacağı dönemlerde şöyle dermiş:

“Sonbaharda olmasın da ne zaman olursa olsun!”

Zira Ankara’nın en uzun ve en güzel mevsimi sonbahardır. Cemal Süreya’ya yakıştırılan; sonbahar sanattır, diğerleri mevsim, Ankara’ya göre bir söz. Her şeyden önce başkentte sonbahar uzun sürer. İlkbahar gibi değildir. Sabahattin Ali de yakınır ya; Ankara’nın ilkbahar hızından...

Sonbahar öyle değildir.........

© Cumhuriyet