Onlar hiçbir şey söylemeseler bile protezleriyle Kızılay’da, Taksim’de, Konak’ta, kent meydanlarında yürüseler her şeyi anlatmış olurlar.

Onlar bu ülkenin bütünlüğü için, “Gidemediğin yer senin değildir” sözünü en riskli dağlarda bile hayata geçirmek için ölümü göze alanlar.

Binlercesi şehit oldu, binlercesi gazi olarak aramızda!

Onlar canlı bayraklar.

Onlar özellikle 1990’lı yıllar boyunca terör örgütüyle mücadelede en ön safta olanlar. Elde edilen başarıda en büyük pay, günde 10-15 şehit haberinin geldiği günlerde “asker düğünüyle” halay çekerek kışlanın yolunu tutan 20’li yaşlardaki gençlerin ve onları öpüp koklayıp vatani görevine yollayan ana-babaların.

İşte o er ve erbaşlardan gazi olanlar bir buçuk aydır, tam 45 gündür Ankara’nın göbeğinde seslerini iktidara duyurmak için çırpınıyorlar. Türkiye’nin pek çok ilinden toplanıp Ankara’ya geldiler. Önce Güvenpark’ta, yani bağırsan Meclis’ten duyulacak uzaklıkta dertlerini anlatmaya çalıştılar.

Söylemesi acı ama şefkat yerine şiddet gördüler.

38. günde sabaha karşı bir gaziye 8-10 polisin düşeceği bir operasyonla Güvenpark’tan alınıp Bilkent Gazi Uyumevi’ne götürüldüler.

Güvenpark onlara........

© Cumhuriyet