Evet, Anneler Günü, acaba ne yazsam? Öncelikle hemen söylemeliyim; doğrusu ben, İstanbul Kâğıthane’de uzaklaştırma kararı olan evi basarak boşanmak isteyen karısını öldüren, evdeki öteki kızını ve kendisini de öldürmeye çalışan damadını can havliyle öldüren kayınvalideye yargı tarafından ev hapsi verilmesine pek bir sevindim. Sonuçta meşru müdafaa. Böylece anne, bugünü, yüreğindeki acıyı bastırarak, ölmeyen çocuklarına en sevdikleri yemeği yaparak geçirebilecek.

Ama sevgili okurlarım, bugün pek çok anne, pazarlarda, kahvelerde, sokaklarda, okullarda, MESEM cehenneminde, cezaevlerinde öldürülen çocuklarının fotoğraflarına bakıp yaşadıkları adaletsizliği, çaresizliği lanetleyecek. Ve acı hiç geçmeyecek. Ne yazık ki ülkemiz artık kadınların, küçücük kızların, oğlanların, yenidoğanların fütursuzca öldürüldüğü bir ülke oldu. Üç ay hapis yatıp serbest bırakılan bir erkeğin bir kadın polisi öldürdüğü, kentin ana caddelerinden birinde kadına tecavüzün yaşandığı, genç kızların başlarının kesilip büyük bir iştahla surlardan yuvarlandığı, tarikat mensubu kocasının kızına tecavüz ettiğini haykıran bir annenin kızıyla birlikte öldürülüp boğaz sularına atıldığı ve tecavüzcü babanın elini kolunu sallayarak dolaştığı, erkekler tarafından tehdit edilenlerin bunu polise bildirdiklerinde hiçbir gerekli işlem yapılmadığı, genç kız ve kadın intiharlarının sıradan vakalar sayıldığı bu ülkede ben Anneler Günü’nü nasıl kutlarım?

Ne yazık ki bu ülkede annelerin mutlaka içleri acıyarak çaresizlik içinde kızlarına “Ağabeyin........

© Cumhuriyet