Onunla yıllar önce Bodrum’daki bir kalede art arda konuşma yapmıştık. Ben müzik tarihinin gelişimini anlatmıştım. Ve yeni çıkan Zaman İçinde Müzik kitabımın CD’lerinden müzik örnekleri sunmuştum. Benden sonra İlber Bey konuştu. Onu ilk kez orada tanıdım. Elinde hiçbir doküman yoktu. Konuşmasını tamamen irticali yapmıştı. Kuşkum yok ki benden daha çok ilgi toplamıştı. Sonra Borusan’ın düzenlediği bir Viyana gezisinde uçakta birkaç sıra arkamda oturuyordu. Ve bana sürekli mesajlar yolluyordu: Örneğin keman çalarmış gibi yapıyor ve elleriyle “olmaz” diyordu. Anlamıştım: Ben çağdaş Türk bestecileri üstüne çok yazı yazıyordum. Onların birçoğu tarihi Türk müziğinden kaynaklanıyordu. Bunu asla kabul etmiyordu.

Daha sonraları Ayla Erduran ile yakın dostluğu bizi de birbirimizle yeniden tanıştırdı. En son İlber Bey ile 10 Ocak 2026 tarihinde karşılaştık. Belki de onun son bir dinletiye gidişiydi. Sevgili dostumuz Ayla’yı........

© Cumhuriyet