Özgür Özel ısınmış pinball gibi, sürekli oyunda kalan, enerjisi hiç düşmeyen (!) Türkiye’nin sorunlarını ülkeye yayma konusunda dinlenmeden çalışıyor! Cezaevindeki belediye başkanları, emeğinin karşılığını almak için grev yapan işçiler, haklarını arayan vatandaşlar... Her hareketinde partisi adına sürekli puan ve prestij topluyor. Mustafa Kemal Atatürk’ün partisi CHP’nin hukuk önünde bir hedef haline getirilmesine dur demek isteyen Özel, inanılmaz bir sorumluluk ve çalışma ritmiyle koşuyor, iz bırakıyor, demeç veriyor, pozisyonunu netleştiriyor! Örgütüyle beraber yaptığı sayısız toplantı, bir odadan diğerine, bir kattan başkasına, bir ilden diğerine, parlamentodan televizyon stüdyolarının sıcak ortamlarına, soğuk Silivri mahkemelerinden Çağlayan Adalet Sarayı’na dur durak bilmeden koşturuyor. Haftada iki kere yaptığı mitinglerle şayan-ı hayret bir başarıyla, mükemmel bir performansla gerçekleştiriyor. Kendisine üniversiteli gençler, işçiler, işsizler, öğretmenler hayran. Nasıl yaşayacakları kendilerine izah edilmeden çaresizliklerine terk edilmiş yaşlı yurttaşlarımız, emeklilerimiz... Onlar da hayran Özel’e!

Bunlar alkış toplamak için yapılan günlük faaliyetler değil. Her biri tahminimizin ötesinde zor ve dramatik “durumlar”. Mesela Doruk Madencilik’in maaşlarını aylardır ödemediği işçilerin çaresizliğini, acılarını yakından görüp hissetmek, hükümetin işçilerin yanında tavır almadığı ortamda, siyasetin de tıkandığını görüp bununla mücadele etmek... CHP bu........

© Cumhuriyet