Bundan iki ay ve iki gün önce, iki yıldır bir kumpas olarak hazırlanan mutlak butlan rezilliği sonuca ulaştı. Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti’nden, Sivas Kongresi’nden doğan Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucu partisinin genel merkezi, gerçek örgütü ve seçmen halkı ağır bir saldırıya uğradı. Genel merkez boşaltıldı; partiyi çökertmeye çalışan Bay Kemal ve kısır döngüye takılmış bazı elemanları bu işgali gerçekleştirdiler! Yüzleri kızarmadan, tersine doyumsuz bir aç kurt saldırganlığıyla...

DUYGUSAL OLDUĞU KADAR MANTIKLI BİR VEDA

Özgür Özel, evvelsi gün CHP Grup Salonu’ndaki toplantıda kürsüye “Farklı duygularla, belki de vakti gelmiş bir vedanın hüznünü taşıyarak çıktım ve huzurunuzdayım” sözleriyle adım attığında, parti örgütünün ve Türkiye kamuoyunun karşısında gözyaşlarını zor tuttu. O kürsüye ulaşana kadar, bir gece önce yatağında dönüp dururken omuzlarında çok büyük sorumluluklar taşıyan değerli genç dostumun kalbi ağır ama vicdanı rahattı.

Çünkü gerek genel başkanlığı yürüttüğü iki buçuk yılda, gerek mutlak butlan rezilliğine karşı savaş verdiği son aylarda bu mantıksız ve hukuksuz saldırıyı boşa çıkarmak için elinden gelen fiili ve hukuki her adımı atmış, kamuoyuna da süreci en açık şekilde anlatmıştı. CHP’yi kurtarmak, Mustafa Kemal Atatürk ve İsmet İnönü’ye karşı manevi ve vicdani sorumluluğunu yerine getirmek için üzerine düşeni yapanların huzuru okunabiliyordu bakışlarında. Özel’in adeta “Paşam, biz üzerimize düşeni yaptık; CHP’ye ihanet etmedik. Partiye ihanet edenler genel merkezine ve tüzel kişiliğine çöktükleri için, biz CHP’nin gerçek kimliğini ve ruhunu korumak, Cumhuriyetin kurucu değerlerine ve halkın partisinin içindeki halka sahip çıkmak için bu hamleyi yaptık” dediğini duyar gibiyim. Bu karar karşısında vicdanlarımızın hür, alnımızın ak kaldığını ben de hissediyorum.

Dolayısıyla CHP’den istifa edip onu başka bir tüzel kişilik altında yaşatmak, artık halkımızın da gördüğü gibi, bir seçim değil dayatılmış bir zorunluluktur! Cumhuriyeti kurtarmak için girişilen........

© Cumhuriyet