27 Şubat Cuma günü Amerikan Axios haber ajansı, üst düzey ABD’li yetkililere dayandırarak Cenevre’deki Tahran-Washington görüşmelerinin olumlu geçtiğini haberleştirdi. Arabulucu Umman’ın Dışişleri Bakanı El Busaidi de bir sonraki Viyana buluşması öncesi önemli ilerlemeler sağlandığını duyurdu.

O gece İran halkı savaş çıkmayacağını varsayıp rahatça cuma tatilini tamamladı, ertesi gün sabah saatlerinde çalışanlar işyerine, öğrenciler okullarına uğurlandı.

Ve işte tam o saatlerde İsrail görünümlü ABD füzeleri başkent Tahran başta diğer İran şehirlerini vurdu.

ABD, barış masasını dağıtmıştı haber vermeden! Gafil avlamak istemişlerdi bir toplumu! İlk hedef dini lider Ali Hamaney’in konutuydu, yerle bir oldu. Füzelerden biri güneydeki Minab’da 200 çocuğun bulunduğu kız öğrenci okuluna isabet etti. Önce 55 çocuğun öldüğü açıklandı, sonra sayı 185’e çıktı. Evet, 185 kız öğrenci öldü; kimi pembe sırt çantasıyla tutmuştu okulunun yolunu, kimi annesine saçlarını ördürüp iyi yetişmiş bir İran kadını olmak için ders başı yapmıştı. Aynı dakikalarda Tahran’ın en çok bilinen doğum hastanesi hedefteydi, kahraman hemşire ve doktorlar, anne karnından çıkalı bir iki saat olmamış bebekleri hayatta tutmak için çabaladı!

Evet savaş suçu işledi ABD-İsrail, aynı suç devam da ediyorlar. Sözün bittiği yerde insanlık. Vahşete ciddi biçimde sadece Çin, Rusya, Pakistan ve İspanya’dan sert tepki geldi, Türkiye saldırıları demeçle kınadı. Çoğu Müslüman ülke bırakın ses çıkarmayı, topraklarını açtı çocuk katili füzelerin fırlatıldığı ABD........

© Cumhuriyet