Kavramlar, düşünenlerin üreti kaynağıdır. Onları okuyanlar da kendilerini o kaynağın çevresinde bulur. İşte örnekleri...

Seneca yüzyıllarca önce soruyor, sorduğunun yanıtını da kendi veriyor:

“İyi nedir? Bilgidir. Kötülük nedir? Bilgisizlik. Filozofla sanatçı, yerine göre, kimi bilgileri fırlatıp atar, kimilerini seçer alır. Ama attıklarından korkmaz, seçtiklerine de hayran kalmaz, yeter ki senin yenilmene, ezilmene karşı çıksın!”

Düşünce üretiminin kaynağı bilgidir, bilgininki kitap, resim gibi görsel, müzik gibi işitsel üretilerdir. İnsan okuyarak sanatsal uğraşla duygusunu, düşüncesini geliştiriyor.

Kant, duyguyu “Hiçbir biçimde bir nesnenin tasarımını oluşturmayan şey” diye tanımlıyor.

İnsanın gözlem-duyumsama-algılama-kavrama-yorumlama gibi soyut yaklaşımını kavramak için karşımızda Kant’ı buluyoruz. Bütün bunların gerçekleşmesinin dibinde ise akıl yatıyor. Akıl da iyi bir eğitimle işlevsel kılınabilir.

İyi bir eğitim ancak kişinin kendini bilgiyle donatıp gerçekleri, olguları kavrayabilecek bir duyarlıkla amacına varır. Bunun özünde de eytişim (diyalektik) yatar.........

© Cumhuriyet