Eylül, bana hep “Şimdi biraz dur ve düşün” diyor.

Çünkü yaz boyunca ertelenen ne varsa bir anda kapının önünde beliriyor. “Bunu gerçekten istiyor muyum?”, “Neyi geride bırakmalıyım?”, “Hayatımda neyi değiştirmek istiyorum?” gibi sorular, havaların serinlemesiyle birlikte zihnimizde de dolaşmaya başlıyor.

Belki de bu yüzden Eylül’ü bir başlangıç ayı gibi görüyorum.

Ocak ayında yeni kararlar almak kolaydır. Herkesin dilinde “Yeni yıl, yeni ben” cümlesi vardır. Oysa Eylül’ün başlangıçları bana daha gerçek geliyor. Çünkü Eylül, hayatın içinden çıkıp geliyor. Bir yazı yaşamış, yorulmuş, eğlenmiş, belki âşık olmuş, belki kırılmış, belki bazı insanları hayatına katmış, bazılarını da sessizce geride bırakmış oluyorsun.

Ve sonra Eylül geliyor.

Sanki hayat, “Hadi bakalım, şimdi kaldığımız yerden devam” diyor.

Ben Eylül’ü biraz da vedaların ayı olarak görüyorum. Yaz akşamlarına, uzun günlere, deniz kenarında geçirilen saatlere, gece yarılarına kadar süren sohbetlere veda ediyoruz. Ama her veda biraz da yeni bir şey için yer açmak değil mi?

Sonbaharın en sevdiğim tarafı da tam olarak bu.

Ağaçların yapraklarını........

© CNN Türk