Özel haberlerimizi ve günün öne çıkan gelişmelerini kaçırmamak için BirGün’ün WhatsApp kanalını buraya dokunarak hemen takibe alabilirsiniz.

Gelecek hafta Ankara'da NATO zirvesi var. Kapalı kapıların ardında neler konuşulacağını bilemeyeceğiz. Ama bir şeyi biliyoruz: Hikâyeler de artık jeopolitiğin parçası. O yüzden bundan sonra perdede gördüğümüz kadar, perdenin arkasında kimin oturduğunu da sormamız gerekecek. Bir sahneyi düşünün. Senarist masasında oturuyor, önünde boş bir sayfa var. Kapı çalınıyor. İçeri giren adam NATO rozeti takıyor.

"Bize bir hikaye yaz" diyor. "Ama öyle bir hikâye ki izleyici farkında bile olmasın."

Bu artık bir senaryo değil.

The Guardian*'ın geçen mayıs ayında ortaya çıkardığı habere göre NATO, Los Angeles'tan Brüksel'e, Paris'ten Londra'ya uzanan bir güzergâhta sinemacılarla kapalı toplantılar düzenliyor. Yönetmenler, yapımcılar ve senaristler Chatham House kuralı çerçevesinde bir araya getiriliyor. Konuşulanların kim tarafından söylendiği ya da hangi projelerle ilişkilendirileceği kamuoyuna açıklanmıyor. Ayrıntılar gizli kalıyor ama sonuçları ekrana yansıyacak. NATO yetkililerinin davet mektuplarında yer alan şu ifade dikkat çekici: "Sadece 'işbirliği ve uzlaşmanın, dostlukları beslemenin tek yol olduğu' mesajı bile gelecekteki bir hikâyeye sızsa bu bizim için yeterlidir."

Bu cümle bile amaçlanan etkinin kaba propaganda olmadığını gösteriyor. Beklenen şey doğrudan NATO'yu öven filmler değil; çok uluslu kriz masaları, ortak savunma operasyonları, Avrupa'nın kırılgan sınırlarını korumaya çalışan müttefik bürokratlar etrafında kurulan sofistike ajan ve diplomasi hikâyeleri. Projelerin........

© Birgün