Özel haberlerimizi ve günün öne çıkan gelişmelerini kaçırmamak için BirGün’ün WhatsApp kanalını buraya dokunarak hemen takibe alabilirsiniz.

Belki de iklim krizini anlamak için Titanic’i yeniden okumamız gerekiyor. Titanic filmine bugün başka türlü bakıyorum. Geminin buzdağına çarpmasından sonra yolcuların büyük bir kısmı, uzun süre geminin gerçekten batabileceğine inanmadı. Çünkü onlar için Titanic “batmaz” bir gemiydi. İnsanlar için bunun anlamı yalnızca geminin çok büyük ve güçlü olması değildi; aynı zamanda alıştıkları dünyanın düzeninin devam edeceğine dair bir güven duygusuydu. İlk filikalar denize indirildiğinde bazıları kapasitelerinin oldukça altında doluydu. İnsanlar hâlâ ortada gerçek bir tehlike olduğuna ikna olmuş değildi. Gemiyi terk etmek, gemide kalmaktan daha güvenli görünmüyordu. Panik ise ancak artık geri dönüşün çok zor olduğu son aşamada başladı. Filmin bugün beni en çok etkileyen tarafı da bu. Çünkü bizim de bir gemimiz var. Dünya. Galakside bildiğimiz kadarıyla içinde yaşayabileceğimiz tek gemideyiz. Ve bu gemi çoktan buzdağına çarptı.

BUZDAĞINI ÇOK ÖNCEDEN GÖRDÜK

26 Ağustos’ta Nepal’de yaşanan sel felaketi gerçekten çok büyük ve yıkıcı boyutta. “Çok büyük” demek az kalır; Himalaya bölgesinin son yıllardaki en büyük ani sel felaketlerinden biri. Bazı bilim insanları sürekli şöyle diyor: “Tek bir olay hiçbir şeyi kanıtlamaz, daha fazla veriye ihtiyacımız var.” Tamam, metodolojiyi anlıyoruz. Peki, Himalaya buzullarının üçte birinin kaybolması, erime hızındaki yüzde 65’lik artış ve bölgenin küresel ortalamadan iki kat daha hızlı ısınması da “daha fazla veri” mi bekliyor? Elbette tek bir sel, tek bir sıcak hava dalgası ya da tek bir buzulun erimesi, tek başına bütün iklim sisteminin değiştiğini kanıtlamaz. Ama mesele zaten tek bir olay değil. Mesele geminin tamamı. Himalayalar’da buzulların büyük bölümünü kaybetmemiz. Erimenin hızlanması. Bölgenin küresel ortalamanın yaklaşık iki katı hızla ısınması. Rekor sıcaklıklar. Seller. Kuraklıklar. Yangınlar. Okyanusların ısınması.........

© Birgün