Özel haberlerimizi ve günün öne çıkan gelişmelerini kaçırmamak için BirGün’ün WhatsApp kanalını buraya dokunarak hemen takibe alabilirsiniz.

1980 askeri darbesini niteleyen özelliklerden birisi, yaygın şekilde idam cezalarının verilmesi ve büyük hızla infazların gerçekleştirilmesiydi. O kadar ki 1984 yılı Ekim ayında İlyas Has ve Hıdır Aslan’ın infazlarıyla birlikte, dört yıl içinde 50 kişi idam edilmişti. Değişik şehirlerde, hapishane avlularında gencecik insanlar ölüme gönderilmiş, Türkiye bu ilkel-vahşi deneyimin yurdu haline gelmişti.

Haklarında ölüm kararı verilmiş ve idam sehpasına gitmeyi bekleyenlerin günlük deneyimleri, bu sürecin belki de en dikkat çekici ama en az bilinen bölümünü oluşturur. Gerçekte idamlık hallere dair çarpıcı izler de bu deneyimlerde saklıdır. Kendisi de idam sehpasından son anda dönenlerden biri olan Veli Biçer’in, ‘Hücre Kardeşliği: Hüzün Bizimle Anılmasın (Buca Cezaevi İdamlıkları 1982-1984)’ kitabı, tam da cezaevinde infaz edilmeyi beklerken, tarihin nadiren tanıklık ettiği bu deneyimlerin detaylarını okuyucuya sunuyor.

∗∗∗

Vali Biçer, 23 Mart 1982 günü, kendisine idam cezasının verildiği duruşma salonunda kararın nasıl sıradan ve ‘duygusuzca’ okunduğunu hatırlatıyor. Aynı şekilde bir sabah gazete okurken orta sayfaların birinde, kendisiyle ilgili idam kararının onaylandığını görmesi de o rutinin bir parçası. 27 Nisan 1982’de geldiği Buca Cezaevi için "Burası kalacağım son mekân........

© Birgün