Taraftarlık mağduriyetinin Stockholm sendromu
Özel haberlerimizi ve günün öne çıkan gelişmelerini kaçırmamak için BirGün’ün WhatsApp kanalını buraya dokunarak hemen takibe alabilirsiniz.
Son 24 yıl içinde yaşadıklarımızın bizleri getirdiği noktayı çok kolayca izah etmek pek mümkün değil. Sistem son derece iyi organize edilmiş bir kaos düzeni üzerinden yönetiliyor. Bu kaos öyle bir ustalıkla tasarlanmıştır ki insanların günlük yaşam beklentisi artık ‘bugün kaosa neyin sebep olacağı’ yönündeki varsayımlardan ibaret hale gelmiştir.
Sürecin yürütülmesi ve istenen lokal çalışmaların yapılarak topluma yayılması için bunu organize edecek birtakım mekanizmalara ihtiyaç vardır. İşte futbol, bu ülkede tam da bu amaca hizmet etmek üzere varlığını sürdürüyor. Futbol sahaları, kuralsızlığın pazarlanıp kabul ettirildiği, haksız rekabetin gerçek bir rekabetmiş gibi sunulduğu ve endüstriyel futbolun zaten bu amaçlar doğrultusunda dizayn edildiği alanlardır. Federasyon ile kurulları ve kulüpler de tamamen bu yapının işleyişine uygun şekilde organize edilmiştir.
Tüm bu sistemin finansmanı haksız rekabet koşulları üzerinden sağlanıyor. Kulüpler öz varlıklarını kaybederken, sadece tek bir şampiyonluk uğruna 100 yıllık birikimlerin feda edildiği bu sarmal, futbol sahalarında adeta olması gereken doğal bir süreçmiş gibi kabul görüyor.
Bu noktada ikna edilmesi gereken temel kitle taraftarlardır. Her ne kadar tribündekilere ‘seyirci’ ya da ‘müşteri’ denilse de, ‘taraftar’ tanımının çok daha gerçekçi olduğuna inanıyorum. Çünkü her ne olursa olsun, neyin kaybedildiğinin net bir şekilde anlaşılabilmesi için anlatımın duygusal hissiyatını kaybetmeden yapılması gerekir.
Bu kitlenin büyük çoğunluğu, günlük yaşantısını asgari ücretle ya da bu ücretin biraz üzerinde bir gelirle sürdürmeye çalışan, yaşama tutunma........
