Altın madalya kazanmanın sorumluluğu ve baskısı, sporcuların esas mücadele ettiği yerdir. Aileden başlayarak tüm dünya tarafından bir beklenti içine girilmesi, başaramamanın ya da bunun altından kalkamamanın ağırlığını beraberinde getirir. Buz dansındaki Amerikalı sporcuda olduğu gibi…

Ilia Malinin…

Backflip’leri, quad’ları ile buzda yerçekimine meydan okuyan performansı…

Tüm dünya onu seyretti, hayran kaldı ve beklentiyi yükseltti.

Alkışlarla buzun üstüne çıkarken, işte tam da bu noktada bir mücadele başlıyor. İki kere düşmesi, beklentiye cevap verememesi bir hayal kırıklığına neden oldu. Yıllarca yüzlerce saat çalışıp başardığı, zoru kolay gibi gösterdiği için biz de onu kolay sanıyoruz. Oysa ustalık zaten budur: birikimle zoru zarafetle yapmak.

Ama her sporcunun insan olduğunu unutmamak gerek. Herkes gibi, onlar da kendileriyle hesaplaşma içindeler. Kendi deyimiyle, “bedenimin kontrolüne sahip çıkamadım” derken, gerçek mücadelenin insanın kendisiyle yaptığını da net biçimde ortaya koyuyordu.

Olimpiyat sporcusu, tüm yaşamını rekabet ve mücadeleye dayalı bir aksiyon içine sokarken, bitiş süreci ise onun için yaşamın durduğu andır. Madalyalara rağmen yaşamda karşılığını bulamadığı boşluklara sahip olur. Süre bittiğinde, başarıp başaramama ikilemi baskıyı hafifletmez; yeni bir süreç başlar. Süreç ağırdır ve zordur. Acı ama gerçek olan budur. Aynı gerekçelerle süreçle başa çıkamayan Steven Holcomb’un intihar etmesi gibi…

Onlar da insan…

Ve süreçle başa çıkan Johannes........

© Birgün