Önce Ekmekler Bozuldu, sonra Su Çürüdü, özlemin eski tadı kalmadı, iklim değişti, İnsan Tükenmez dedikleri şey masal oldu, insan tükendi, “biz büyüdük ve kirlendi dünya”, sonunda da tuz koktu!

Belki bu paragraf yeter, yazacak başka bir şey yoktur, aslında okuyacak bir şey de yoktur! Yoktur, aynı zamanda çoktur yerine de söylenir: “Nesini söyleyim canım efendim?” dediği gibi Serdari’nin, “Arzuhal eylesem deftere sığmaz”.

Burjuva siyasetinin sınırlarına sıkışmış biçimde, seçenek diye önümüze getirilenlerin kavgasını izlememiz bekleniyor bizden. İzle ve oyunu ver! Sonrasına karışma! Sözcüklerin bile artık gizleyemediği, kazındığında aynı boyayla boyanmış olduğu ortaya çıkan, çözüm diye sunulan hiçbir şeye inancımız kalmış kalmamış, ne gam! Yine Serdari Babanın dizelerini yineleyerek “Benim bu gidişe aklım ermiyor/ fukara halini kimse sormuyor” şikayetinin de yararı yok!

Manipülasyon, Türkçesiyle yönlendirme diye bir strateji mi demeli buna, teknik mi, sanat mı yoksa yeni siyaset biçimi mi, her neyse, en çok kullanılan, ezberlediğimiz kavram, yeni Türkiye’yi bir kavramla dile getir denilse, bundan uygunu yok bence! Ekonomik, siyasal, hukuksal, toplumsal, kişisel her türlü şikayet, itiraz, dert ve sorun, karşımızda çoğu kez adını ilk duyduğumuz, daha önce var mıydı yoksa yeni mi, belki orada o anda kurulan........

© Birgün