11 Mart 2026’da kaleme aldığımız “Ezber Bozan İran” yazımızda; “Trump İran Ayetullah’ını kendisi seçecekti; ancak bu gidişle ABD ve İsrail başkanlarını İran tayin edebilir.” demiştik. 4 Nisan 2026’da “İsrail, ABD ve İran’a Neden Öfkeli” yazımızda şu tespitleri yapmıştık: Tekelci hegemonyanın kimin tekelinde olacağı meselesi Trump ile Netanyahu arasında nispi bir rekabet meselesiydi. Ciddi bir rekabetin ve çatışmanın müsebbibi olmaya aday. İran’a karşı savaşta ciddi bir ihtilaf olarak duruyor. Hizbullah’ın Lübnan’da çok büyük darbeler almasına karşın İsrail’e karşı direnişin devam etmesi, İsrail’in tekelci hegemonyasının tekerine giren güçlü bir çomak olarak duruyor. İran ve müttefiklerinin direnişi devam ederse başta Netanyahu’yu ve İsrail’in kurucu liderlerinin tamahını süsleyen Büyük İsrail Projesi (BİP) sadece büyük bir darbe almakla kalmayacak, eden konumundan edilgen konuma dönüşme olasılığını da artıracaktır.

İsrail’in ABD-İran arasında sağlanan ateşkesin kendisini Lübnan’da bağlamadığı, “ağır bir savaşın yükü” altından yeni kalkmış İran’ın “daha çok zarar görmemesi için” Lübnan’daki stratejik müttefiki Hizbullah’ı yem edeceği itikadına meyilli olduğunu görüyoruz. Ayrıca, Washington’da “ABD ve Batı yanlısı, haliyle İsrail’e Hizbullah’tan daha yakın” yeni Lübnan Hükümeti ile sürdürdüğü görüşmeler sayesinde Hizbullah’ı siyasi ve sosyolojik olarak tecrit edilebileceğini sandı. Hatta Lübnan Ordusu’nun Hizbullah’a karşı konumlanması için Trump ve Suriye-Lübnan Özel Temsilcisi Tom Barrack’tan destek istedi. Sonuçta Barrack, bu planı kabul etmeyen Lübnan medyasına, Genelkurmay Başkanı’na, siyasi partilerine sinkaflı bir küfür ile Lübnan’ı Hizbullah’a karşı harekete geçirme görevini sonlandırmak zorunda kaldı.

MESAJ SADECE İSRAİL’E DEĞİL

İran da bu gelişmelere karşı kayıtsız kalmadı; İsrail’i Lübnan’da frenlemek ve Hizbullah’ın yanında güçlü durduğunu beyan etmek için ABD ile süren “ateşkes ve barışın tesisi” görüşmeleri esnasında İsrail’i 10 füzeyle vurdu. Lübnan saldırıları durmazsa........

© Aydınlık