Uzun kalmayı planlıyordum fakat otel pahalı olacaktı.

Ben de bir İskoç ailenin evinde banyolu bir oda kiraladım.

Böylelikle hem elimde fazladan para kalacak hem de sevimli bir İskoç aile ile yaşam deneyimim olacaktı.

İki katlı minik evin üst katındaki odam sitenin iç yoluna bakıyordu.

Bilhassa hafta arası herkesin erkenden uyuduğu şehirde

o gün yorgunluğumdan ben de erkenden uyumuştum.

Kaç saat uyudum bilmiyorum,

hava da tam aydınlanmamıştı

ama odamın içine giren kırmızı bir ışık nedeniyle uyanmıştım.

Belki tüm sokak duymuyordu ama kısa aralıklı ritmik bir alarm sesi de vardı.

İtfaiye arabası benzeri ufak, siyah renkli bir araba ve resmî giysili birileri görünüyordu.

Ne olmuştu acaba?

Sabahın bu saatinde hayra alamet değildi.

Hemen giyindim indim aşağıya.

Önemli bir şey olmalıydı, araya girip de hayırdır ne oldu demem uygun olmazdı.

Meğer evin ayrıştırılan çöp kovalarından geri atıklarda gıda kovasına başkaca evsel atıklar atılmıştı.

Ne yalan söyleyeyim çok şaşırmıştım.

Evet İsviçre, Norveç gibi bir çok ülkede 30- 40 yıldır var bu kural.

Ben de yıllardır kâğıt, plastik, cam ayrıştırırım ama bu kadar ciddiye alındığına şahit olmak
galiba beni şaşırttığı kadar pek de kıskandırmıştı.

SU BİR BEKA MESELESİDİR

Güzeller güzeli ülkemizde çok mu zordu böyle özenli olmak?

Dünya tuhaf günlerden geçerken, bölgemizde bir savaş yaşanır ve füzeler havada uçuşurken,

bu hatıramın aklıma nereden geldiğini merak ettiniz değil........

© Aydınlık