Dün sosyal medyada bir Avrupalı çocuk şöyle yazmış.. Millî Takım’ı ve Şampiyonlar Ligi’ndeki kulüpleri değerlendirirsek Türkiye bir futbol ulusu değildir..

Doğru, Türkiye bir futbol ekolü ülkesi olamadı.. Tam tersine son 20 yıldır olağanüstü şekilde voleybol ve basketbol ülkesi hâline gelmeye başladık.. Ama bir tuhaflık var, futbola bu branşlardan tonlarca fazla bütçe ayırmamıza rağmen bir çizgiyi bir türlü geçemiyoruz..

Oysa bunların hepsi hem devletin resmî spor yönetiminin hem bağımsız kulüplerin ve kurulan birlik ve federasyonların idaresi altında.. Bazı branşlar muazzam ilerlerken futbol sürekli belirli seviyenin altında..

Aynı kulüpler voleybol, basketbol gibi branşlarda olağanüstü ilerleme kaydederken futbolda harcanan paralar sürekli artıyor ama bir A klasman düzeyini yakalayamıyoruz..

MENTAL GÜÇ

Spor bir mücadele şeklidir ve mental güç gerektirir. Oyunun başındaki direncinizi oyunun sonuna kadar sürdürmeniz gerekir. Liglerin başındaki konsantrasyonu her aşamada sürdürmeniz gerekir.. Aksi takdirde risk süzgeci sağlıklı işlemez ve sporcu ve takım için felaket sonuçlar alınabilir.

Peki bu durum sadece sporcular için mi geçerli? Hayır, neredeyse tüm toplum için..........

© Aydınlık