Yola koyulduğumuzda heybemizde sadece azığımız yoktu.

Gönlümüzde Kerbela’nın sönmeyen ateşi, zihnimizde ise o büyük “Horasan İrfanı” vardı. Türkmen ruhu, büyük İslam uygarlığının kalbi Horasan’da Ehlibeyt sevgisiyle harmanlandı. İmam Rıza’nın Horasan’da bir Türk köyüne, Kademgah’a ilk adımını attığı o kutlu an, kaderimiz mühürlendi. O gün başlayan kucaklaşma, yüzyıllar boyu Anadolu’nun bağrına süzüldü.

Meşhed’deki İmam Rıza türbesini yüzyıllarca Bektaşiler bekledi. O dergahın kapısı doğrudan Hacı Bektaş-ı Veli’ye, Serçeşme’ye bağlıydı. Araya siyasi fırtınalar, uzun yıllar ve sarp yollar girdi belki ama o manevi damar hiç kurumadı. Bugün Anadolu’da İmam Rıza Ocakları hala tütüyorsa, dedelerimiz o ismi büyük bir hürmetle anıyorsa sebebi işte bu kadim vefa duygusudur.

HÜSEYİNGAZİ’NİN ZİRVESİNDE BİRLEŞEN SANCAKLAR

Geçtiğimiz günlerde........

© Aydınlık