Η σουηδική Οδύσσεια: 20 χρόνια στον δρόμο προς το σπίτι
Το παγκοσμίως γνωστό αστείο για τους Σουηδούς είναι ότι φτάνουν πάντα πρώτοι στα πάρτι. Αντιλαμβάνονται την ώρα έναρξης κυριολεκτικά και, ως άνθρωποι του προγράμματος, είναι συνήθως οι πρώτοι που χτυπούν την πόρτα του οικοδεσπότη. Η αντίθεση με την ελληνική κουλτούρα είναι εμφανής· δεν φανταζόμουν όμως ποτέ ότι ο προγραμματικός τους ορίζοντας θα έφτανε τις… δεκαετίες.
Σύμφωνα με τον δημοτικό φορέα κατοικίας της Στοκχόλμης, η μέση αναμονή για ένα ενοικιαζόμενο διαμέρισμα στο κέντρο της Στοκχόλμης άγγιξε τα 20 χρόνια το 2024. Πώς είναι αυτό δυνατόν; Οι λόγοι της δυσλειτουργικής σουηδικής αγοράς κατοικίας είναι πολλοί: από τα ρυθμιζόμενα ενοίκια και το αποκλειστικό δικαίωμα των δήμων στον πολεοδομικό σχεδιασμό, έως το σύστημα συλλογικής ιδιοκτησίας.
Ουδέν μονιμότερο του προσωρινού, λέει η λαϊκή παροιμία. Και πράγματι, ο λαός μοιάζει σοφός, αν κρίνει κανείς από τις μεταπολεμικές ρυθμίσεις της αγοράς κατοικίας στη Σουηδία: ρυθμίσεις προσωρινές, σχεδιασμένες να φρενάρουν τον πληθωρισμό του πολέμου, οι οποίες αργότερα μετατράπηκαν σε μόνιμη ρύθμιση των ενοικίων βάσει της χρηστικής αξίας.
Η ρύθμιση αυτή στρεβλώνει την αγορά σε τέτοιο βαθμό, ώστε το Ρίνκεμπι, ένα από τα πιο κοινωνικά εκτεθειμένα προάστια της Στοκχόλμης, έχει πανομοιότυπα ενοίκια με το κέντρο της πόλης,........
