Bazen anne babalar farkında olmadan çocuklarından yaşlarının taşıyamayacağı bir olgunluk bekler. “Bir kere söyledim, anlaması lazım.” “Artık büyüdü, ağlamasın.” “Kardeşine örnek olsun.” “Bunu yapacak kadar aklı var.” Bu cümleler hepimizin kulağına tanıdık gelir. Oysa unutulan önemli bir gerçek vardır: Çocuklar, yetişkin değildir.

Bir çocuğun duygularını düzenlemeyi öğrenmesi zaman ister. Hayal kırıklığıyla baş etmeyi, öfkesini kontrol etmeyi, sabretmeyi ve doğru kararlar vermeyi deneyimleyerek öğrenir. Biz ise bazen henüz öğrenme yolculuğunun başındaki bir çocuktan, yılların hayat tecrübesine sahip bir yetişkin gibi davranmasını bekleriz.

Bu beklenti gerçekleşmediğinde en........

© Anayurt