Aslında bu sorunun cevabı ne tamamen savaş ne de tamamen barış olarak görünüyor. Çünkü iki ülke arasındaki ilişki yıllardır “kontrollü gerilim” şeklinde ilerliyor. Taraflar birbirlerine sert mesajlar veriyor, ekonomik yaptırımlar uyguluyor, bölgesel güç mücadelesi yürütüyor; ancak aynı zamanda diplomasi kapısını da tamamen kapatmıyor. Son aylarda yapılan görüşmeler ve arabuluculuk girişimleri bunun en açık göstergesi oldu. Özellikle Umman ve Pakistan gibi ülkelerin aracılığıyla yürütülen temaslarda nükleer program, yaptırımlar ve bölgesel güvenlik konuları masaya yatırıldı.

ABD açısından bakıldığında temel mesele İran’ın nükleer programı. Washington yönetimi, İran’ın nükleer silah geliştirmesini istemiyor ve bunu hem bölgesel hem de küresel güvenlik açısından tehdit olarak görüyor. İran ise nükleer çalışmalarının barışçıl amaçlı olduğunu savunuyor. Ancak taraflar arasındaki güvensizlik o kadar büyük ki yapılan her açıklama yeni bir kriz başlığına dönüşebiliyor.

İran tarafında ise farklı bir bakış açısı bulunuyor. Tahran yönetimi, yıllardır uygulanan ekonomik yaptırımların ülke ekonomisini ciddi biçimde zorladığını düşünüyor. Yüksek enflasyon, işsizlik, döviz baskısı ve yaşam maliyetlerindeki artış halkın günlük hayatını........

© Analiz