Gecesi gündüzüne karışır ama o çarkı döndürür. Tam banttan son ürün çıkıp da "Oh be, so-nunda ürettik!" dediği anda ise karşısına o acımasız, o devasa soru dikiliverir: "İyi de patron, biz bu paketleri nereye koyacağız?"

Çünkü devir artık sadece üretme devri değil. Şu dillerden düşmeyen "stratejik stok yönetimi" ve "tedarik zincirindeki dönüşüm" kavramlarının sahadaki en kaba meali şu: Ürünü elinin al-tında, depoda hazır tutmazsan oyundan düşersin. Türkiye'nin o meşhur "bölgesel lojistik üs" olma vizyonu kağıt üzerinde harika duruyor da, iş o paketleri fiziksel olarak bir çatı altına sokmaya gelince evdeki hesap çarşıya hiç uymuyor.

Durumun sanayicinin boğazını nasıl sıktığını anlamak için sektörün röntgenini çeken o kritik istatistiğe bakmak yeterli. CBRE Türkiye Genel Müdürü Can Kadir Yalnızcan’ın ortaya koyduğu tabloya göre, sanayi ve lojistiğin kalbi olan Marmara Bölgesi’nde A sınıfı depo alanlarındaki boşluk oranı yüzde 5’in altına gerilemiş durumda.

Pazar resmen tıka basa dolu, nefes almıyor. Haliyle bu "yokluk", lojistik gayrimenkulü sahip-lerini piyasanın yeni derebeyleri haline getirmiş durumda. Zaten artan girdi maliyetleriyle boğuşan, kâr marjları eriyen üretici, bir de kapı kapı depo ararken bu derebeylerin kurallarıyla yüzleşiyor. Bir metrekare boş yer bulduğunda ise önüne........

© Analiz